ICT en onderwijs: een gelukkig huwelijk?

Het artikel van de NOS waarin de conclusie wordt getrokken dat ‘Hoe meer leerlingen op school gebruik maken van computers en tablets, hoe slechter hun prestaties zijn’, wie heeft het deze week niet al vele keren voorbij zien komen? Vervolgens bejubeld in de media door tegenstanders van ICT in het onderwijs en verontwaardigd ontkracht door voorstanders van ICT in het onderwijs. Het moge duidelijk zijn dat wij van e-learningwijzer tot de laatste groep behoren. We begrijpen echter de conclusie die getrokken wordt op basis van het grootschalige onderzoek dat is uitgevoerd in 70 landen door de OESO.

Natuurlijk gaan de leerprestaties van leerlingen niet zomaar omhoog door wat tablets in een klas neer te leggen. Uiteraard kan een aantal chrome- of notebooks nooit de instructie van een leerkracht helemaal vervangen. Het gaat niet om de technologie maar om wat je ermee doet. De eerste vraag die een school / opleider zichzelf zou moeten stellen is met welk doel ICT wordt geïntegreerd in het lesprogramma. Wil je kunnen differentiëren, wil je maatwerk kunnen bieden, wil je (een deel van) de kennisoverdracht via ICT laten verlopen, wil je toetsen kunnen afnemen, wil je je onderwijs interactiever of meer multimediaal maken, wil je je leerlingen of cursisten beter kunnen monitoren en bijsturen, het kan allemaal met de inzet van ICT.

Er spelen nog veel meer zaken, zeker als je inzoomt op de leermiddelen je digitaal kunt inzetten:

  1. Zijn deze leermiddelen ontwikkeld voor gebruik op een pc of tablet of zijn ze slechts ‘gedigitaliseerd’?
  2. Zijn de leermiddelen adaptief, bieden ze maatwerk?
  3. Zijn ze multimediaal, kan de leerling kiezen welke leervorm op dat moment het best bij hem past?
  4. Staat de docent open voor digitaal onderwijs en beheerst hij / zij de kneepjes die de digitale leermiddelen bieden? Past het wel bij je als docent?
  5. Is er goed nagedacht over de juiste blend, de optimale mix tussen online en offline leermiddelen? Dit gaat niet over één nacht ijs.

Ondanks dat de digitalisering in Nederland tot in alle poriën van de samenleving is doorgedrongen en laptop, tablet en smartphone niet meer zijn weg te denken uit ons dagelijks leven lijkt het zo te zijn dat digitalisering in het onderwijs daar enigszins achteraan hobbelt. Onderwijs, de kwaliteit van ons onderwijs en onderwijswetgeving, het zijn altijd gevoelige maatschappelijke thema’s die veel stof doen opwaaien. Natuurlijk zou je je kunnen afvragen of ons huidige onderwijssysteem niet eens aan vernieuwing toe is. Dat is echter een heel andere discussie. En wat daar ook uitkomt, goed onderwijs valt of staat met de kwaliteit van de docent en in mindere mate met de kwaliteit van de (digitale) leermiddelen. “Technologie kan goed onderwijs versterken, maar de beste technologie kan slecht onderwijs niet vervangen”, vermeldt het OESO rapport. Daarom is meer ict niet altijd beter. Een bevlogen leerkracht, een optimale mix van leermiddelen en toegang tot voldoende ICT, dat zal zorgen voor betere leerprestaties en vooral ook voor meer gemotiveerde leerlingen.

facebooktwitterlinkedin