Gamification – deel 1: Leuk én leerzaam, maar wat is gamification precies?

Gamification

Games/Gamification/Competitie/Spelelementen

Als ik met contacten of klanten over de mogelijkheden van e-learning praat, komt één van deze termen vaak al snel op tafel . Vaak heeft men hier positieve dingen over gehoord, of klinkt het leuk en wil men er wel wat mee. Het probleem is echter dat men niet precies weet wat het is of hoe gamification het beste ingezet kan worden.

Gamification van de te leren stof krijgt op dit moment veel aandacht en er is naar mijn mening mogelijk zelfs sprake van een hype. Zoals bij elke hype heeft deze verschillende stadia. Als we naar de Gartner Hype Curve kijken zitten we, gekeken naar het enthousiasme en het gebrek aan duidelijk kennis, nog in de ‘Peak of inflated expectations’. Of zijn we toch al verder in de curve aangezien we tegenwoordig ook een kritischer geluid horen?

In deze serie van artikelen wil ik stilstaan bij wat gamification is en hoe het naar mijn mening wel kan werken, en wat niet werkt.
Dit zal ik doen door informatie te geven over gamification en door een aantal voorbeelden en anekdotes te noemen. Ik sluit af met mijn beeld van gamification en hoe het voor uw organisatie kan werken.
Hierbij ligt mijn focus wel op gamification in het onderwijs en trainingen, maar ik zal ook uitstapjes maken buiten deze kaders.

In dit eerste deel van de serie sta ik stil bij wat gamification is en welke vormen van gamification er naar mijn mening zijn.

Wat is Gamification?

Gamification is heel simpel uitgelegd: het toevoegen van spelelementen aan iets wat geen spel is.
Voorbeelden van spelelementen zijn onder andere een score- of leaderboard, het verzamelen munten/sterren/etc., het openzetten van nieuwe inhoud of mogelijkheden nadat je het voorgaande correct hebt afgerond, en er zijn nog vele andere voorbeelden te bedenken.

Maar wat zijn dan voorbeelden van gamification? Zijn dit altijd spelletjes of ‘games’ of kan dit ook iets anders zijn?
Naast de verschillende spelelementen, zijn er ook verschillende vormen van gamification. Zelf maak ik onderscheid tussen deze vier vormen:
– Het toevoegen van een competitie-element
– Het creëren van een secundaire doelstelling
– Het inzetten van een game
– Het inzetten van een simulatie
Hieronder zal ik per vorm kort toelichten wat dit inhoudt en wat voorbeelden hiervan zijn.
Deze vormen kunnen overigens ook als combinatie worden ingezet.

Het toevoegen van een competitie-element

Het toevoegen van een competitie-element is in essentie de meest eenvoudige vorm van gamification. We nemen iets dat meetbaar is in een cursus of opleiding, bijvoorbeeld de benodigde tijd of een percentage dat correct beantwoord is, en publiceren deze waarde op een leaderboard of kennen hier een waardebeoordeling aan toe. Hierdoor ontstaat een competitie-element.
Voorbeelden hiervan zijn leaderboards, high scores bij spelletjes, een indicatie aan de hand van sterren hoe goed je het hebt gedaan, etc..

Het creëren van een secundaire doelstelling

Een secundaire doelstelling houdt in dat degene die de inhoud doorloopt continu beloond wordt voor hetgeen hij gedaan heeft. Uiteindelijk wordt het verkrijgen van de beloningen een doel op zich, en is het doorlopen van de inhoud/lessen een ‘noodzakelijk kwaad’. Een secundaire doelstelling kan dan een primaire motivatie worden om door te gaan.
Voorbeelden hiervan zijn het verzamelen van trofeeën, het krijgen van upgrades zoals bijvoorbeeld nieuwe mooiere kleren voor het karakter waarmee je speelt, of het volmaken van een meter, zoals bijvoorbeeld de profiel sterkte indicator bij LinkedIn.

Vaak wordt er ook een competitie-element of een secundaire doelstelling toegevoegd aan een game en soms ook aan een simulatie.

Het inzetten van een game

Bij het inzetten van gamification worden games vaak genoemd.
Een game is een digitaal spel dat (online) gespeeld kan worden dat erop gericht is dat degene die het speelt het vooral leuk vindt om te spelen. In combinatie met een competitie-element of een secundaire doelstelling is het ook nog eens leuk om het spel vaker te spelen en er beter in te worden.
Bij educatieve games is het de bedoeling van deze game dat we er iets van leren. Vaak is het echter een enorme uitdaging om hier een balans in te vinden tussen leuk en leerzaam.
Valkuilen hierbij zijn natuurlijk het maken van een leerzame game die saai is of het maken van een leuke game die niet leerzaam genoeg is.

Het inzetten van een simulatie

Eerst is het belangrijk om stil te staan bij het verschil tussen een game en een simulatie.
Een game houdt zich niet aan de werkelijkheid. Dingen die in de werkelijkheid een vast gegeven zijn, zoals tijd en natuurkundige wetten, hoeven niet van toepassing te zijn in een game. Zaken kunnen zo een stuk sneller gaan, en daardoor kan een game ook een stuk boeiender/leuker blijven.
Een simulatie houdt zich wel aan deze regels en is vaak vooral gericht op het oefenen van handelingen of het testen van kennis, waarbij dit in het echt een te dure of te risicovolle onderneming is.
Voorbeelden van simulaties zijn bijvoorbeeld vliegsimulaties voor piloten, of simulaties waarbij chirurgen handelingen kunnen uitoefenen.
Tegenwoordig zien we dat simulaties echter ook een grotere rol krijgen binnen de gamification. Zo worden er bijvoorbeeld steeds meer competitie-elementen toegevoegd en wordt de mogelijkheid geboden voor mensen om hier zelfstandig mee te oefenen om zo zelf hun kennis en kunde te verhogen.

Dit is het eerste deel van een reeks artikelen over gamification.
Wil je op de hoogte blijven van de publicatie van nieuwe artikelen, volg ons dan via Social media.

Wil je weten hoe gamification binnen jouw organisatie toegepast kan worden, neem dan contact met ons op.

facebooktwitterlinkedin